آکومولاتورهای دیافراگمی از یک صفحه لاستیکی به شکل دیافراگم برای جداکردن دو سیال که یکی به شکل گاز و با قابلیت تراکم پذیری و دیگری مایع وارد شده به داخل آکومولاتور دیافراگمی از خط جریان سیال است استفاده می کنند. دیافراگم بصورت جوش خورده و یا پیچ شده بین دو نیم کره آکومولاتور دیافراگمی قرار میگیرد. نیم کره بالایی آکومولاتور دیافراگمی با گاز ازت یا نیتروژن با قابلیت تراکم پذیری مناسب و عدم واکنش پذیری پر می شود. نیم کره پایینی آکومولاتور دیافراگمی بصورت مستقیم به خط لوله جریان سیال اتصال پیدا می کند.
آکومولاتورهای دیافراگمی معمولا در خط لوله جریانهایی از سیال اتصال پیدا می کنند که حجم ذخیره مورد نیاز مایع کم و حداکثر تا 4 لیتر باشد. آکومولاتور دیافراگمی توانایی بسیار بالایی در جذب ضربات ناشی از افزایش ناگهانی فشار داشته و موجب افزایش طول عمر اتصالات جریان هیدرولیگ و پمپ در مسیر می شوند.
آکومولاتورهای دیافراگمی بیشتر مزایای آکومولاتورهای تیوپی را دارند با این تفاوت که نسبت تراکم گاز در آنها حداکثر 8 به 1 است و برای ذخیره حجم سیال کمتری طراحی و تولید می شوند. همچنین احتمال نشت گاز به داخل جریان و یا نتش مایع به داخل محیط ازت در آکومولاتورهای دیافراگمی بیشتر است.
آکومولاتور دیافراگمی و تیوپی (بلدری) از نظر مقاومت فشاری، دوام و قیمت تفاوتهای قابل توجهی دارند. آکومولاتور تیوپی معمولاً فشار کاری بین 150 تا 450 بار را تحمل میکند، در حالی که دیافراگمی بیشتر در بازه 100 تا 300 بار استفاده میشود. دوام آکومولاتور تیوپی به دلیل ساختار لایهای و تقویت شده با پارچه، معمولاً 20 درصد بیشتر از نوع دیافراگمی است. از نظر قیمت، آکومولاتور دیافراگمی به دلیل ساختار سادهتر و مواد کمتر، حدود 15 تا 25 درصد ارزانتر است. اما آکومولاتور تیوپی به دلیل عمر طولانیتر و قابلیت تعویض تیوپ، هزینه کلی نگهداری کمتری دارد. انتخاب بین این دو نوع باید بر اساس شرایط عملیاتی، فشار کاری و بودجه صورت گیرد تا بهینهترین عملکرد حاصل شود.
آکومولاتور های دیافراگمی با کاربری مناسب جهت حفظ فشار سیال و جبران نشتی در سیستم جریان هیدرولیک معمولا همراه با کپسول دو تکه که بصورت الکترونی و دقیق جوشکاری شده اند و ومقاوم در برابر شرایط آب و هوایی مختلف هستند ساخته شده اند. آکومولاتور دیافراگمی از خاصیت تراکم پذیری نیروژن در حین خنثی بودن و بی خطر بودن آن جهت جبران فشار سیال سیستم هیدرولیک استفاده می کنند.
اختلال در عملکرد آکومولاتور دیافراگمی معمولاً ناشی از خرابی یا پارگی دیافراگم داخلی است که باعث نشت گاز و کاهش فشار ذخیره شده میشود. فشار نیتروژن باید در بازه استاندارد بین 100 تا 200 بار حفظ شود تا عملکرد بهینه سیستم هیدرولیک تضمین گردد. آلودگی روغن هیدرولیک و وجود ذرات معلق میتواند باعث سایش و فرسایش دیافراگم شود که عمر مفید آن را کاهش میدهد. همچنین، نوسانات فشار و دما خارج از محدوده طراحی، تنشهای مکانیکی بیشتری ایجاد کرده و باعث آسیب زودرس دیافراگم میشوند.
زمان تعویض آکومولاتور دیافراگمی وابسته به شرایط کاری و نگهداری است اما معمولاً پس از 3 تا 5 سال استفاده مداوم در شرایط استاندارد نیاز به تعویض دارد. بررسی دورهای نشتی و افت فشار، تشخیص به موقع خرابی را ممکن میسازد. استفاده از روغن با کیفیت و فیلترهای مناسب عمر دیافراگم را افزایش میدهد. نصب و نگهداری صحیح، کاهش فشارهای ضربهای و رعایت شرایط محیطی، عمر مفید آکومولاتور را بهینه میکند.

